Leve de Liefde

Waarde lezer,

 
Het speelde zich jaren geleden af in de Opera van Parijs. Er zou een beroemde zanger optreden en de voorstelling was uitverkocht. Op de bewuste avond beklom de directeur van de Opera het podium. Hij vertelde het publiek dat de zanger vastzat in het verkeer en niet kon optreden, maar dat een plaatselijke tenor zou invallen. Teleurgesteld vertrokken sommige toeschouwers en vroegen hun geld terug. Anderen bleven wachten op wat komen zou … Twee uur lang zong de vervangende tenor met hart en ziel. Aan het eind bleef het muisstil tot één jonge toeschouwer begon te klappen en riep: 'Papa, je was geweldig! Je bent geweldig!' Het volgende ogenblik stond het publiek op en applaudisseerde minutenlang en oorverdovend.*

Vermoedelijk was er op het optreden van de zanger wel het nodige aan te merken, maar hier gebeurde iets bijzonders. Een enkel woord van liefde veranderde alles: van zero naar hero, van mislukking naar succes. Liefde maakt dat je anders kijkt, luistert en doet. En dat niet alleen, het sterkt en bemoedigt ook de ander. Want, wat zal het applaus bijvoorbeeld met de zanger gedaan hebben? Hopelijk durft hij het een volgende keer weer aan én blijft hij oefenen.

Wij, apostolischen, geloven dat elk mens het kostbare talent om lief te hebben gekregen heeft. En juist dat talent willen we ontwikkelen. Om te kunnen houden van een dierbare zoals in het verhaal, maar ook om wat die liefde doet met jou, met de ander en daardoor met de wereld. Voor ons is het een goddelijk talent, omdat daarmee God in mensen als liefdemacht beleefd kan worden. Het liefhebben zelf is een gevolg van ontwikkeling, een vrucht van oefening. Net als in de natuur vraagt ook deze vrucht een specifiek klimaat om te kunnen rijpen. Daarom beloven ouders in Het Apostolisch Genootschap, wanneer hun kind in gedoopt wordt, het kind een geestelijk klimaat van warmte en ruimte te bieden om een mens te kunnen worden die in liefdevolle verbondenheid met zichzelf en zijn omgeving staat. De gemeenschap belooft hen daarin te willen ondersteunen en te willen meewerken aan een cultuur waarin de apostolische waarden beleefbaar zijn. Zullen we eens stilstaan bij deze vraag: wat is er nodig voor een klimaat waarin de liefde geleerd kan worden?
 
Voor alles vraagt het mensen die onvoorwaardelijk van je houden en je de werkzaamheid van de liefde laten ervaren. Onvoorwaardelijk, omdat jij jij bent en opdat jij kan worden wie je ten diepste bent: een mens bestemd om lief te hebben. Deze werkzaamheid kunnen we ontdekken in wat er groeit. Veiligheid wordt beleefbaar uit mensen die betrouwbaar zijn, ruimte wordt voelbaar in de erkenning van de eigenheid van elk ander. Verbondenheid toont zich in dankbaarheid en meeleven, warmte wordt een liefdevol gebaar en duurzaamheid wordt zichtbaar in trouw. Is dat altijd voorspelbaar en is er nooit een wolkje aan de lucht? Onmogelijk. Net als in de meteorologie is klimaat het gemiddelde weer berekend over een langere periode
en dus geen weersvoorspelling, of zoals iemand het mij ooit uitlegde: het klimaat bepaalt de kleding die je koopt en het weer de kleding die je draagt.

De perfecte apostolische geloofsgemeenschap bestaat niet en gelukkig kan er geoefend worden en mogen fouten worden gemaakt. Als liefdevolle verbondenheid de basis voor het samengaan vormt, bemoedigen we elk ander en geven we onszelf en de ander de kans opnieuw te beginnen. Dat is voor ons Gods werk. De scheppende liefde is aan het woord en zo worden we samen wijzer. Een werk in uitvoering, een vertaling van theorie naar praktijk met gewone mensen. Het vraagt wel bezinning om in ons leven, in de omgang met elkaar, jong of ouder een persoonlijk antwoord te kunnen geven op levensvragen. Je zult je eigen antwoord moeten 'verzinnen', daarin toon je waarvoor je staat. Zo bouwen we in het apostolische Werk samen aan een levende visie op ons mens-zijn.

Wij willen in liefde werken aan een menswaardige wereld. Een wereld waarin ons gedrag de uitkomst is van ons geloof. Een groots ideaal, dat grijpbaar en beoefenbaar is in ons eigen leven en elke week moedigen we elkaar daartoe aan. Wij kunnen groots leven door 'kleine dingen' te doen met grote liefde.

Met hartelijke groet,
M.E. van Strien - van Milaan

Met veel dank voor de liefdevolle ondersteuning van broeder K. van der Wal
bij het tot stand komen van deze brief.

* O.a. in: Ode Magazine, maart 2010.

Het jaarthema voor de geestelijke verzorging van de leden van Het Apostolisch Genootschap is voor het jaar 2010 'Zie mij graag en zeg het me'. Vrijwel wekelijks schrijft de voorzitter van het bestuur van het genootschap, apostel D. Riemers, aan de hand van dit leidmotief in samenwerking met enkele medewerkers een 'Weekbrief'. Hierbij wordt hij gevoed vanuit persoonlijke ervaringen in zijn eindverantwoordelijkheid als geestelijk verzorger van het genootschap en vanuit de actualiteit van wat zich in de wereld afspeelt. Deze brief dient als leidraad voor de verzorging van de erediensten door voorgangers in alle gemeenschappen op zondagmorgen.

Vanuit de behoefte naar meer openheid van het genootschap en om de bekendheid met zijn gedachtegoed in de samenleving te vergroten, is de inhoud van deze Weekbrieven nu in enigszins bewerkte vorm ook voor geïnteresseerde niet-leden toegankelijk. De Weekbrief verschijnt wekelijks op de site van het genootschap. Weekbrief 9 voor zondag 7 maart 2010  heeft als thema 'Leve de liefde!' en is dit keer geschreven door oudste M.E. van Strien - van Milaan.

Het copyright © van de tekst van deze Weekbrief, evenals eventuele afbeeldingen en illustraties berust bij:
Het Apostolisch Genootschap, 't Hoogt 4-6, 3743 AT Baarn, tenzij uit de bronvermelding blijkt dat teksten zijn
overgenomen van andere bronnen.

Gehele of gedeeltelijke overname is toegestaan op voorwaarde van hierna genoemde bronvermelding:
Weekbrief nummer en datum, D. Riemers, © Het Apostolisch Genootschap.