Ga direct naar: Inhoudsopgave | Zoeken | Site-navigatie
Waarde lezer,
Op scholen, sportclubs en jeugdkringen zijn kinderen erg onder de indruk van de tragische situatie in Haïti. Zij voeren creatief actie om de nood van veel mensen die geen huis meer hebben en alles kwijt zijn, te helpen verlichten. Het laat zien dat solidariteit wereldwijd leeft! Een aardbeving is iets verschrikkelijks. Kinderen die toevallig hun huis uitliepen, zagen achter zich het vertrouwde huis binnen enkele seconden in elkaar storten. Het moet een vreselijk angstig gevoel zijn als de grond onder je voeten wegzinkt en alles wat erop gebouwd is, in elkaar stort. Dat is stoffelijk zo, maar ook geestelijk. Als wat voor jou waar was, opeens niet meer klopt of je de vraag moet stellen of mensen wel betrouwbaar zijn. Als je er niet meer zeker van bent dat je geliefde nog van je houdt. Dan is je gevoel van veiligheid en vertrouwen weg en verlies je vaste grond onder je voeten.
Volwassenen kunnen kinderen en jeugdigen een veilige en vertrouwde omgeving bieden. Een omgeving waar ze gewaardeerd worden om wie zij zijn, waar erkenning is voor elkaar en waar ruimte is voor fouten zonder afrekening. Kinderen groeien toch het liefst op in een vertrouwde omgeving waar ze soms gedachteloos hun gang kunnen gaan. Je hoort immers bij elkaar? Met vaste patronen in het gezin, op school en op de jeugdkring willen we voor een gevoel van veiligheid en vertrouwen zorgen. Dat is nodig, want ouderen staan lang niet altijd stil bij wat voor een opgroeiend kind nog allemaal nieuw en vreemd is. Juist kinderen en jongeren hebben behoefte aan het voorspelbare terugkerende. Ook door het stellen van grenzen geven we aan dat kinderen echt de moeite waard zijn. Maar bovenal mogen kinderen en jonge mensen erop vertrouwen dat wij onvoorwaardelijk van ze houden. Dat is een basaal uitgangspunt om jezelf te ontwikkelen en een mooi, zelfstandig mens te worden.
Jonge mensen een gevoel van vertrouwen en veiligheid meegeven, heeft ook grote betekenis voor de samenleving als geheel. Wij kunnen immers niet zonder een basaal gevoel van vertrouwen in de dynamiek van het samen leven? We kunnen het goed zien in het verkeer op de weg. Als mensen zich niet aan verkeersregels houden, is er een grote kans op ongelukken. We vertrouwen op de zuiverheid van ons voedsel en drinkwater. Het zou toch niet te doen zijn elke dag de betrouwbaarheid van ons eten en drinken zelf te gaan controleren? Een gevoel van veiligheid en vertrouwen is de basis voor een gezonde wereld. De realiteit van het dagelijks leven laat echter zien dat er ook aanleiding kan zijn voor angst en wantrouwen. Door te groot eigenbelang, onwaarachtigheid en de drang steeds meer te willen bezitten, wordt ons vertrouwen op de proef gesteld. Er is moed en volharding nodig om niet in die stroom mee te gaan, maar juist vertrouwen in elkaar te herstellen. Door zelf betrouwbaar te zijn, door zelf in liefde samen te werken aan een veilige en menswaardige wereld. Waar baseer ik nu die fundamentele waarde van vertrouwen op, wat is de diepere grond ervan? Ik geloof dat dit samenhangt met een bijzonder besef van de essentie van het mens-zijn. Wanneer wij elkaar werkelijk liefhebben en dat uitgangspunt is van ons bestaan, willen we elkaar vertrouwen en zoveel mogelijk veiligheid bieden. Die gezindheid is geworteld in het geloof dat de scheppende Levensmacht zich in mensen als liefde kan manifesteren. Dat is godsvertrouwen en komt tot uitdrukking in het geloof en vertrouwen in medemensen. We willen zo een gevoel van veiligheid bieden voor allen met wie we leven. En mocht het eens misgaan, is er de geloofsgemeenschap waar we ons gevoel van vertrouwen kunnen herwinnen. Jongeren en ouderen hebben elkaar dus veel te bieden: geen dag zonder liefde, geen dag zonder veilig gevoel en geen dag zonder vertrouwen.
Met een hartelijke groet, D. Riemers
Het jaarthema voor de geestelijke verzorging van de leden van Het Apostolisch Genootschap is voor het jaar 2010 'Zie mij graag en zeg het me'. Vrijwel wekelijks schrijft de voorzitter van het bestuur van het genootschap, apostel D. Riemers, aan de hand van dit leidmotief in samenwerking met enkele medewerkers een 'Weekbrief'. Hierbij wordt hij gevoed vanuit persoonlijke ervaringen in zijn eindverantwoordelijkheid als geestelijk verzorger van het genootschap en vanuit de actualiteit van wat zich in de wereld afspeelt. Deze brief dient als leidraad voor de verzorging van de erediensten door voorgangers in alle gemeenschappen op zondagmorgen.
Vanuit de behoefte naar meer openheid van het genootschap en om de bekendheid met zijn gedachtegoed in de samenleving te vergroten, is de inhoud van deze Weekbrieven nu in enigszins bewerkte vorm ook voor geïnteresseerde niet-leden toegankelijk. De Weekbrief verschijnt wekelijks op de site van het genootschap. Weekbrief 6 voor zondag 7 februari 2010 heeft als thema 'Vertrouwen en veiligheid bieden'.
Het copyright © van de tekst van deze Weekbrief, evenals eventuele afbeeldingen en illustraties berust bij: Het Apostolisch Genootschap, 't Hoogt 4-6, 3743 AT Baarn, tenzij uit de bronvermelding blijkt dat teksten zijn overgenomen van andere bronnen.
Gehele of gedeeltelijke overname is toegestaan op voorwaarde van hierna genoemde bronvermelding: Weekbrief nummer en datum, D. Riemers, © Het Apostolisch Genootschap.