Beste bezoeker, helaas werken een paar onderdelen van de website (zoeken en activiteitenoverzicht) tijdelijk niet naar behoren. Aan een oplossing wordt hard gewerkt. Excuses voor het ongemak!

Wekelijkse inspiratie

apgen-wekelijkse-inspiratie-header-5.jpg
apgen-wekelijkse-inspiratie-1-december.jpg

Aan wat voor toekomst wil ik werken?

Wekelijkse inspiratie door Bert Wiegman - 1 december 2019

Het is december, de tijd waarin veel kinderen in ons land zingen ‘Vol verwachting klopt ons hart’ en er ’s morgens regelmatig ‘Oh, kom er eens kijken’ klinkt. Verlanglijstjes worden gemaakt en ’s nachts opgehaald uit de schoenen. Er zijn wensen te over,  mede gevoed door de decemberreclames overal om ons heen. Nu maar hopen dat de Sint enkele van die wensen kan vervullen…

Niet alles is te koop

Kinderen hebben zeker  ook wensen voor de langere termijn. Vraag ze maar eens hoe zij de toekomst zien en waarop ze hopen. Ik denk dat die lijstjes er anders uitzien en dat de meeste verlangens niet te koop zijn, maar wel ongelofelijk kostbaar.

Het brengt me bij de vraag aan wat voor toekomst ik wil werken. Een toekomst die ik maar ten dele zal meemaken, maar die realiteit wordt voor de huidige jonge generatie en de generaties daarna. Ik moet mijn verantwoordelijkheid in het nu nemen, met zorgvuldigheid en toewijding.

Een kwestie van liefde

Waarmee voeden we onze verantwoordelijkheid? Zonder verwondering wordt die verantwoordelijkheid tot botte plicht. Zonder verbondenheid blijft deze zonder doel. En zonder vertrouwen is deze te groot en maakt ze ons angstig. De grondslag van ons geloof biedt perspectief: we voelen ons deel van de schepping en beseffen dat God alleen door ons handen, voeten en vooral een hart kan krijgen. Door met onze vriendschap en compassie ruimhartig te investeren in relaties die duurzaam zijn. Door, soms tegen de verdrukking in, betrouwbaar te zijn. Door in verdrietige of teleurstellende situaties een verbindend geluid te laten horen. Door niet tegenover elkaar, maar naast elkaar te gaan staan. Daarmee stellen we onszelf hoge ethische doelen. Maar we geloven en weten dat we het kunnen. Het is een kwestie van liefde.

Wie liefheeft, wordt vindingrijk in het ontdekken van manieren om liefde te laten blijken. Liefde leidt tot het besef dat als we onze aarde leefbaar willen houden voor alle leven, we ons vermogen om in te grijpen moeten inzetten. Zijn we daartoe ook bereid als we hiervoor een deel van onze welvaart moeten inleveren? Dan tonen we ons verantwoordelijk voor wat we zeggen, doen en laten, en medeverantwoordelijk voor onze o zo kwetsbare aarde.

Het grootste cadeau

Is dat niet het grootste cadeau dat we onze kinderen kunnen geven? Een leefbare wereld van morgen, een wereld die deel is van het Al, waar plaats is voor eenieder? Waarin dromen die soms nog gedroomd moeten worden, worden waargemaakt?

Om dat te bereiken moeten we ons inlevingsvermogen voluit gebruiken. Moeten we tijdreizigers zijn en ons verplaatsen in een generatie die er nog niet is en dus nu geen stem heeft. Moeten we wijze waarschuwingen niet ontkennen, maar ter harte nemen. Laten we een lege stoel aanschuiven, de #toekomststoel. Een manier om onszelf te dwingen de toekomst en de belangen van hen die komen mee te wegen in alle beslissingen die we nemen. Juist vanwege een liefdevolle en leefbare wereld die we op het oog hebben en willen nalaten.

 


 

Bert Wiegman


Bert Wiegman

Bestuursvoorzitter Apostolisch Genootschap