ANP/Remco Koers

Elkaar willen verstaan

Wekelijkse inspiratie door Bert Wiegman - 4 oktober 2020

Wat is dat toch dat de mens kan praten? Het maakt hem uniek ten opzichte van alle andere wezens op deze planeet. Ergens tussen zijn tweede en derde jaar gaat hij niet alleen woordjes zeggen, maar hele zinnen maken. Dit hangt samen met het vermogen logisch te denken. Het helpt hem om de wereld om hem heen en zijn eigen plaats daarin te ontdekken en te begrijpen. Maar daarmee zijn de wereld en de mensen zelf nog niet altijd te begrijpen.

(…) Als ik een wens mocht doen
dan wenste ik meer woorden
Meer woorden om te zeggen
hoe blij ik met je ben
dat jij me steeds geduldig uitlegt
wat ik nog niet snap of ken
en dat ik op je feestje was
en jij op dat van mij
Ik heb te weinig woorden voor bijna elke zin
maar jij verstaat ook wat ik niet zeg
jij bent mijn vriendin 1

Bovenstaand gedicht komt uit Jij en ik, verhalen over vriendschap en vluchtelingen. Iemand met een andere achtergrond en dus met andere verhalen kan jou veel leren, waardoor je wereld groter wordt. Je moet dan niet alleen kunnen spreken, maar ook kunnen luisteren. Als je nieuwsgierig bent, wil je graag luisteren en daarmee leer je je in te leven in de ander.

Gebroken wereld
Binnenkort zal er als opmaat naar het jubileumjaar van het Apostolisch Genootschap een boek verschijnen, dat als titel heeft Leven in liefde. Het voorwoord is geschreven door de Engelse theologe Karen Armstrong. Zij schrijft onder meer: ‘We staan voor ongekende uitdagingen. (…) Onze enige hoop is om onze krachten te bundelen, elkaar op te zoeken en onze inzichten te delen om erger te voorkomen. Wat we vooral nodig hebben, is mededogen – het vermogen om ons in te leven in de ander; we moeten de pijn kunnen voelen van onze zogenaamde vijanden en van de aarde die we dagelijks verwonden. Tegelijk lijken onze huidige problemen zo immens dat ze ons kunnen verlammen. Kiezen we voor de moed die ruimte geeft of voor de angst die verlamt? Nemen we genoeg de tijd om over ons leven na te denken en te overwegen wat werkelijk waardevol is? Hoe kunnen we in een steeds luidruchtiger wereld, waarin we overspoeld worden door elektronische berichten en rampspoed, in onszelf de stilte vinden die essentieel is in onze zoektocht naar nieuwe oplossingen? Wat betekent vergeving en waarom is het zo belangrijk? Hoe kunnen we ons verzoenen met onze tegenstanders en de kloof tussen de generaties overbruggen? Confucius zei dat we hierover ‘de hele dag en elke dag’ zouden moeten nadenken. Zo werken we dag na dag aan een omschakeling die essentieel is als we onze gebroken wereld willen helen.’

Het vraagt begrip
De afgelopen maanden heb ik intensief geluisterd naar mensen die zo moedig waren om negatieve ervaringen met het Apostolisch Genootschap in het verleden te delen. Aangrijpend. Het ging om een deel van het verleden dat bovenkwam na het lezen van het boek Apostelkind. Het is een deel van het verleden dat om erkenning en om een antwoord vraagt. Dat kost tijd. We moeten onszelf opnieuw zien te verhouden tot het verleden. Dat gaat niet van de ene op de andere dag.

Eind september hebben we een voorlopig laatste gesprek met voormalige leden gehad en daarna zullen we woorden geven aan het beeld dat ontstaan is. Een beeld dat recht doet aan het verleden, inclusief de schaduwzijden. En we denken na over stappen die daaruit voortvloeien. Het vraagt begrip; niet oordelen, maar verbinding zoeken. Ook als we het zelf anders hebben ervaren. Zo brengen we compassie in de praktijk.

Een leven uit één stuk
Binnen het genootschap stimuleren en inspireren we elkaar om een mens te zijn bij wie woord en daad één zijn. Daar hebben we een leven lang werk aan, met vallen en weer opstaan. Het kan ongemakkelijk voelen als anderen je eraan helpen herinneren en toch is dat wel de consequentie van een voornemen, van een ideaal dat je wilt hooghouden. Dit vraagt een voortdurend bewustzijn van je plaats en taak in de samenleving. Het maakt je leven tot een zinvol leven, een leven uit één stuk.

Ik verlang daarnaar, geef er graag woorden aan en verbind ook mijn daden eraan. Dan geeft het me de mogelijkheid mezelf en anderen te ontdekken en te begrijpen. En …

Ik heb te weinig woorden voor bijna elke zin
maar jij verstaat ook wat ik niet zeg
jij bent mijn vriendin

 


 

Bert Wiegman

Bert Wiegman

Bestuursvoorzitter Apostolisch Genootschap

 

 

 
Meer woorden, 4e couplet, Alyze Bos; uit: Jij en ik, verhalen over vriendschap en vluchtelingen