Wekelijkse inspiratie

Hoe kijk je?

Wekelijkse inspiratie door Bert Wiegman - 2 februari 2020

Een klein meisje dat al haar hele leven ernstig ziek is, had een grote wens: op een podium te mogen zingen. Die wens ging onlangs in vervulling en met de microfoon dichtbij haar mond zong ze het ziekenhuispersoneel toe:

Hoe val je in slaap? Hoe begint je dag?
Open je je ogen met een traan of met een lach?
En kijk je om je heen en zie je dan de zon?
Of zoek je achter alles naar de schaduw op de grond?
Leef je voor geluk of sterf je van verdriet?
En voelt dat als een keuze of heb jij die keuze niet?
Het maakt niet echt iets uit of dat de waarheid is of niet.
Het is hoe jij het ziet.

Hoe mooi kan het leven zijn.
Het is maar hoe je kijkt,
het is maar wat je droomt.
Hoe mooi is jouw werkelijkheid.
Jij bent net zo rijk,
zo rijk als je je voelt.
1

Open je ogen

Soms kun je denken dat iedere dag hetzelfde is. Maar dat is natuurlijk niet zo! Elke dag is een geschenk. Hij is er maar één keer en komt nooit meer terug. Iemand zei ooit: ‘Leef elke dag alsof het de eerste en laatste dag van je leven is. Open je ogen, verwonder je en zie het ongelooflijke kleurenpalet dat je voortdurend wordt aangeboden om van te genieten. Kijk naar de gezichten van mensen die je ontmoet; achter elk gezicht schuilt een persoonlijk verhaal. Kijk naar dat wat allemaal al ontdekt is. Druk op een knop en er is licht, draai de kraan open en er is stromend water. En we kunnen het nog drinken ook. Ga er niet aan voorbij, opdat eenieder die je deze dag zult ontmoeten, door jouw aanwezigheid gezegend wordt.’2

Hoe mooi kan het leven zijn? Waar denk je dan aan? En hoe kijk je? Elke astronaut die vanuit de ruimte naar de aarde kijkt, raakt ontroerd door onze blauwe planeet, ons thuis. En als wij elkaar aankijken, wat gebeurt er dan? Welke vooroordelen, welke uitvluchten, welke mening heb ik dan eigenlijk

Gelijkenissen

Het volgende verhaal staat in de top-drie van Jezus’ gelijkenissen. Het gaat over een man die beroofd wordt, voor dood achtergelaten en vervolgens niet geholpen wordt door twee lieden van wie het voor de hand had gelegen dat ze hem wel zouden helpen. De hulp komt van onverwachte kant, van een vijand van het volk. Die verbindt zijn wonden, hijst hem op zijn ezel en brengt hem ergens naartoe waar hij verder verzorgd kan worden. De man aan wie Jezus dit verhaal vertelt, is bij hem gekomen met de vraag: ‘Wie is mijn naaste?’ Na het verhaal vraagt Jezus hetzelfde aan de vragensteller. ‘Weet je nu wie de naaste geworden is van de man die bijna dood was?’ En dan zegt de ander: ‘Degene die zich het lot van de man aantrok.’ Hij heeft hem niet alleen hulp geboden, maar zelfs vriendschap bewezen. Jezus geeft nog mee: ‘Doe dan net zo.’3

Het onverwachte

Sta ik open voor het onverwachte? Heb ik de lenigheid van geest om wendingen in het leven te nemen? Kinderen met hun onbevangenheid en hun eerlijkheid doen het ons soms voor. Toch kennen ook zij hun zorgen. Ze verwerken dat wat gebeurt, anders dan volwassenen. Ze laten zich minder gevangenhouden en wisselen verdriet en vreugde sneller af. Het zou een misvatting zijn dat ze er niet meer mee bezig zijn. Het ene kan naast het andere bestaan. Ook bij volwassenen blijkt dat mogelijk. Wie kent niet de momenten waarop je samen diep verdriet deelt en toch opeens hartelijk om iets kunt lachen?

Bestaansvreugde

Leren kijken als een kind, wanneer ik dat onbevangene en eerlijke verenig met wijsheid en moed, wordt een soms niet te bevatten leven enigszins begrijpelijk en leefbaar. Waar ik de ander toelaat en mijn hulp en liefde breng, ontstaat bestaansvreugde. Een mooi doel om voor jezelf en je naaste te creëren, ook op onverwachte momenten!


 

Bert Wiegman


Bert Wiegman

Bestuursvoorzitter Apostolisch Genootschap

 
 
 
1 uit: Mooi, Marco Borsato, album Evenwicht, 2015
2 naar: Gratitude, Louie Schwartzberg, 2011
3 Lucas 10:25-37, naar: lezing Alex van Ligten, 2012