Leven is veranderen, in beweging blijven, groeien

Wekelijkse inspiratie door Jan Zwart - 14 juni 2020


Als in een lichtflits
bijna elke dag opnieuw
zomaar weer even dat moment
komend als vanzelf.
Hier te mogen zijn
op deze planeet
ergens tussen sterren in de ruimte.
Niets meer of minder
dan gewoon een wonder.¹


We lezen de warme, poëtische woorden die ons doen stilstaan bij het wonder dat we er zijn. Elke dag, elk ‘gewoon’ mens, is uniek. Elke geboorte, elke liefde, elk overlijden is ook uniek. Tegelijkertijd zijn we verbonden met alle mensen die iets vergelijkbaars meemaakten of nog zullen meemaken. Het wonder dat we er zijn, is te groot om te kunnen bevatten, want we raken dan aan het mysterie van het leven. Verwonderd, kwetsbaar, dankbaar of verdrietig kijken we elkaar in de ogen en vinden geen woorden. Toch hebben we behoefte om uiting te geven aan die gevoelens, ons eigen levensverhaal te verbinden aan het grote verhaal. Stap voor stap, in het vertrouwen de mens te kunnen zijn die we willen zijn. Ook als er nieuwe, onbekende vragen aan ons worden gesteld.

Rituelen vragen je iets te doen

Deze tijd, met al zijn uitdagingen en maatregelen die tot voor kort onvoorstelbaar leken, dwingt ons om opnieuw te kijken naar onze rituelen in het dagelijks leven, vooral op de kruispunten ervan. Ook wij apostolischen kennen rituelen rondom de overgangen in ons leven. Rituelen zijn geen handelingen die je kan weglaten, ze laten juist zien wat gepast is om te doen: bij het vieren van verjaardagen, het aangaan van een liefdesverbinding, het rouwen bij het overlijden van een dierbare en het samen herdenken. Het zijn gebeurtenissen die jou en mij vragen iets te doen.

Verbinding blijven voelen

Onze rituelen kennen vertrouwde vormen die in de loop van de jaren steeds een beetje werden aangepast. Altijd was de vraag: waar gaat het ten diepste om? Is het helend? Wat willen we uitdrukken? Welke woorden en gebaren passen daarbij? De vorm wordt gevuld door de onderliggende betekenis, maar ook doordat we bij herhaling ons individuele gevoel aan die gemeenschappelijke vorm koppelen. Nu we niet samen kunnen komen zoeken we noodgedwongen naar andere vormen. Want verbinding blijven voelen met elkaar en met wat ons overstijgt en ontroert, is een wezenlijk verlangen van mensen. Het geeft betekenis aan ons leven.

Er is moed en creativiteit nodig

Dit vraagt om ons opnieuw te verdiepen in de wortels van onze rituelen. Om vanuit de grondslag van ons geloof, met moed en creativiteit, haalbare vormen te vinden die heilzaam en verbindend zijn. Hiertoe moeten we de ruimte buiten onze vertrouwde kaders opzoeken om vormen te vinden die we eerder niet hebben durven bedenken. Want leven is veranderen, in beweging blijven, groeien. De constante binnen alle veranderingen is het blijven werken aan een wereld die zich kenmerkt door mensen die barmhartigheid en vergevingsgezindheid betonen en elk mens (hoe anders ook) als gelijke willen zien. Liefde een gezicht geven in het hart van het volle leven.

Eerbiedig stilstaan en weer verdergaan

Kijkend naar de inzet van voorgaande generaties geeft het mij energie en inspireert het mij om met dezelfde intensiteit te blijven werken. Ook nu kunnen we een moment vinden om daar eerbiedig bij stil te staan. Om vervolgens het werk weer op te pakken. Er is genoeg te doen!


 

Jan Zwart


Jan Zwart

Bestuurslid Apostolisch Genootschap

 
 
 
 
 

(1) Verwondering blijft, Theo Olthuis