Op zoek naar de zin van je leven

Wekelijkse inspiratie door Bert Wiegman - 20 september 2020

De Amerikaanse schrijver Mark Twain zou eens hebben gezegd: ‘De twee belangrijkste momenten in je leven zijn de dag waarop je geboren bent en de dag waarop je ontdekt waarom’.

Een boeiende uitspraak die het verdient om bij stil te staan. Niemand kan zich zijn of haar geboortedag herinneren, maar hoe zit het met het tweede moment? Je zou deze uitspraak ook anders kunnen formuleren: de tweede belangrijke dag in je leven is de dag waarop je je voor het eerst afvraagt wat de zin van je leven is. Voor de een is dat een lange zoektocht, de ander hoeft er niet lang over na te denken. Het kan voor dezelfde mens nu eens het een en dan weer het ander zijn. Ik ben mij ervan bewust dat ik er ben en dat al het andere en anderen er zijn. Ik ben ermee verbonden, maar toch ook van onderscheiden. Het verlangen aan die schijnbaar tegenstrijdige ervaring zin te geven, er rekenschap van af te leggen, is een basale behoefte van elk mens. Hoe wij dit doen, verschilt …1

Waarom doe ik wat ik doe?
Een belangrijke reden om over zingeving na te denken, is het besef dat het bestaan van elk van ons eindig is. Want wanneer dat niet zo was, zou je altijd nog kunnen denken dat het morgen wel kan. Hierdoor zou er geen noodzaak zijn om vandaag nieuwe ontdekkingen te doen of misstanden aan te pakken. Het zou dan betekenen dat ik niet iets zou nalaten. Juist de begrenzing van mijn leven dwingt mij, in het hier en nu, na te denken over de zin en inhoud van mijn leven en mij daarbij bewust te zijn van mijn persoonlijkheid en die van de ander. Mezelf met regelmaat afvragen waarom ik de dingen doe zoals ik ze doe, helpt daarbij.

Dromen over een betere wereld
In deze Vredesweek staat het thema Vrede verbindt verschil centraal. Het is een thema dat al langer als urgent wordt beschouwd en dat heeft te maken met de noodzaak om tot verbinding te komen met de ander, hij of zij die ‘het anders zijn’ voor jou benadrukt Dat kan voor volkeren of groeperingen gelden. Maar ook voor hen die dichter bij ons leven. En daar wordt het meteen een stuk ingewikkelder. Al in Genesis staat de gebroederlijke verbondenheid onder druk. Denk aan de verhalen over Kaïn en Abel, aan Jacob en Esau, geen vrolijke jongensboeken. Het zijn wel verhalen die beginnen met dromen over een betere wereld. Voor het verwezenlijken van zo’n droom is het gevoel nodig dat het kan, dat het mogelijk is: vrede, vrijheid en gelijkheid.

Mijn unieke antwoord
Net als die basale vredesdroom van de mens wil ik weer vernieuwd kijken naar mezelf, naar mijn gewoontes, naar verleden en toekomst. En het daar niet bij laten, want het is belangrijk op elk punt in de tijd. Er zijn ingrijpende gebeurtenissen die ons kunnen belemmeren om tot (innerlijke) vernieuwing te komen. De vraag is of ik ook wil openstaan voor de mens naast mij.

Liefde is een mooi woord, maar het vergt heel veel innerlijke werkzaamheid om dit te vertalen naar nabijheid, recht doen, oprecht berouw, verzoening. Mijn verlangen is om aan die werkzaamheid een gezicht te geven. Omdat velen vóór mij dit ook hebben waargemaakt en omdat ik het in eigen leven heb ervaren, weet ik dat het kan!

Vandaag is de dag dat u en ik ons opnieuw afvragen: waarom ben ik er? Wat heb ik te doen? Wat is er nodig? En met ons dagelijks persoonlijke en unieke antwoord op die vragen geven we zin en betekenis aan ons leven. Met een zekere lichtheid die het letterlijk nodig heeft. De lichtheid van ‘de spelende mens’ die nieuwe wegen durft te ontdekken, omdat er genoeg ruimte is.2 Lichtheid, waar veel te dragen valt, zodat het lichter wordt. Lichtheid, omdat plezier in onze humaan religieuze boodschap van volhardend ‘in liefde werken aan menswaardigheid’ er ook zo uit kan zien. Een nieuw begin om ons van harte voor te geven.

(…)
wat zou het loodzwaar
tillen zijn, wat een gezwoeg
(…)
als iedereen niet iedereen
op handen droeg.3


 

Bert Wiegman

Bert Wiegman

Bestuursvoorzitter Apostolisch Genootschap

 

 

1 Naar: De verbinding zoeken, Manfred Horstmanshoff, De Stroom, 2015; 6:14
2 Naar: De meeste mensen deugen, Rutger Bregman, p.342
3 Uit de bundel Zoals, Judith Herzberg, 1992