Pasen: een nieuw begin

Wekelijkse inspiratie door Bert Wiegman - 9 april 2020

Vandaag is het Pasen, feest van bevrijding uit benarde situaties. Op dit moment bevinden wij ons allen, waar ter wereld ook, in een benarde situatie. De omstandigheden zijn heel divers, want het maakt nogal uit of je met kleine kinderen in een vluchtelingenkamp zit, alleen in je huis, met partner allebei hard werkend achter de computer, als student teruggeworpen op jezelf of in een ziekenhuis vertoeft om te herstellen of hard meewerkt aan dat herstel. Toch delen we als mensheid op dit moment de indrukwekkende ervaring dat we maar beperkt invloed hebben op hoe ons leven loopt.

Ruimte geven

De huidige omstandigheden doen een beroep op onze (mede)menselijkheid. We weten niet waar het allemaal toe zal leiden, voor ons persoonlijk en voor de wereldsamenleving. Het is veel te vroeg voor definitieve antwoorden op de vele vragen. Ik vertrouw er wel op dat we ‘dat antwoord in zullen leven’.(1) Maar allereerst moeten we deze fase door. Met verdriet, angst, eenzaamheid, pijn én met talloze hartverwarmende, hoopgevende initiatieven die je laten voelen niet alleen te staan. We moeten vasthouden aan wat echt belangrijk is en ruimte durven geven aan wat kan gebeuren. Ruimte maken voor creativiteit, voor nieuwe mogelijkheden. 

Een ‘groter geheel’

Onverstoorbaar is de lente begonnen en dwars door alles heen beleven we Pasen. In de afgelopen week bracht de warmte de natuur weer tot bloei. Onverstoorbaar, alsof er geen coronacrisis is, voltrekt zich het proces van vernieuwen, van groei, van ontwikkeling. Ik zie het, ruik het, voel en beleef het. Daarin ervaar ik het wonderbaarlijke van het leven. Het gevoel je ‘deel te weten van een groter geheel’ is veelomvattend. Het ‘groter geheel’ van mensen die vóór mij leefden en aan wie ik veel dank ben verschuldigd als het gaat om volharding in onvoorwaardelijk liefhebben, zelfs in tijden van grote onzekerheid. Het ‘groter geheel’ dat maakt dat ik mijn verantwoordelijkheid wil nemen op de plek waar het leven mij nu brengt. Het ‘groter geheel’ dat me doet beseffen dat er ook na mij mensen zijn die zullen leven vanuit liefde, die van zichzelf en van anderen houden, die barmhartig en solidair zijn. Mensen die willen kiezen voor de liefde.

Varen op het innerlijk kompas

Uitdrukking geven aan de liefde is een levenswerk. Daartoe willen we elkaar blijven inspireren en bemoedigen. Hierbij moeten we niet uit het oog verliezen dat ieder zelf kan en moet blijven nadenken. Elk mens heeft een kompas. Varen op dat innerlijk kompas, juist in onzekere tijden, kan bevrijden uit onbewustheid. We vernieuwen vandaag het verbond met de schepping, de afspraak die we met het leven hebben. Daarmee is Pasen ook dit jaar weer een nieuw begin.

(1)

Ongestoorde ontwikkeling
Men moet de dingen
de eigen stille
ongestoorde ontwikkeling laten
die diep van binnen komt.
Die door niets gedwongen of versneld
kan worden.
Alles in het leven is groeien
en vormt zich,
rijpt zoals de boom,
die zijn sapstroom niet stuwt
en rustig in de lentestormen staat,
zonder de angst
dat er straks geen zomer zal komen.
Die zomer komt toch!
Maar slechts voor de geduldigen die leven alsof de eeuwigheid voor hen ligt,
zo zorgeloos stil en weids.
Men moet geduld hebben
met onopgeloste zaken in het hart
en proberen de vragen zelf te koesteren
als gesloten kamers
en als boeken
die in een zeer vreemde taal geschreven zijn. Het komt erop aan alles te leven.
Als je de vragen leeft,
leef je misschien langzaam maar zeker, zonder het te merken,
op een goede dag
het antwoord in.

 


 

Bert Wiegman


Bert Wiegman

Bestuursvoorzitter Apostolisch Genootschap

 
 
 
 

(anoniem; naar: brief van Rainer Marika Rilke, 1903)