Vanaf 1 juli starten we voorzichtig weer met erediensten en andere samenkomsten. Daarbij houden we rekening met de coronamaatregelen. Voor meer informatie zie apgen.nl/coronavirus.

‘Responstijd’ voor een verbindend antwoord


Wekelijkse inspiratie door Bert Wiegman - 21 juni 2020

We ervaren de schepping als een niet te bevatten mysterie en voelen ons met die diepere levenskracht verbonden. Dit vertaalt zich in een leven in liefde, in een humane levenshouding. Regelmatig zoeken we in onszelf die kracht op om van het gevoel van verwondering te komen tot liefdedaden, grote en kleine. Daar kan inspiratie vanuit gaan voor anderen om dit ook te doen. We omschrijven daarom ons genootschap op de website als een plaats voor religieus-humanistische zingeving.

Tijd om te bezinnen
Een humane levenshouding ... Deze tijd stelt ons vragen die nog nieuw en onbekend zijn. De eerste vraag is al of we de tijd nemen ons te bezinnen op een antwoord of dat we meteen een mening klaar hebben over hoe het allemaal anders en beter zou moeten. In deze tijd, waarin ook door de huidige communicatiemiddelen de eerste klap een daalder waard is, lijkt het even tijd nemen om na te denken over een antwoord niet voor de hand te liggen. En juist in die ‘responstijd’ ligt de kans om een verbindend antwoord te vinden.

Een luisterend gesprek

Jezus van Nazaret stelde vaak vragen aan zijn luisteraars. Vervolgens ging hij samen met hen op zoek naar een antwoord. Socrates stond er zelfs om bekend zich in een gesprek uitsluitend van vragen te bedienen. Boeiende voorbeelden, want als je het gesprek luisterend voert, ontstaat in de wisselwerking verbondenheid. Dit vraagt wel om een inspanning: oprecht geïnteresseerd zijn, onbevooroordeeld bevragen en willen begrijpen. Vervolgens denk je zelf kritisch mee of een bewering waar is en of er misschien niet meer dan één waarheid mogelijk is. En ook als de meningen verschillen, is het een vraag waard hoe nu samen verder te kunnen. Deze levens- instelling verbindt mij met de ander. En hoe kom ik dicht bij mezelf?

Er zijn zoveel vragen, zoveel vragen in mij;
ze zoeken een antwoord en dat gaat nooit voorbij.

Maar als de ontroering, door onzekerheid heen,
mijn vragen verbindt met het wonder om me heen,

dan ruist er een antwoord in de stroom die me draagt,
me sterkt en me meeneemt naar een volgende vraag.

Een vraag en een antwoord, nee, ze gaan nooit voorbij.
Soms kan ik ze vinden en soms vinden zij mij. 1)

Dit lied gaat over levensvragen, waar we bij willen stilstaan. Vragen naar zin en betekenis. Ze gaan nooit voorbij. Het zijn vragen waarop je soms iets van een antwoord vindt, maar vaak ook niet of niet helemaal. Soms, als bij toeval, vindt het antwoord jou.

Jouw antwoord vergt levenskunst
Dan moet je eerst je eigen onzekerheid willen toelaten, willen accepteren dat het antwoord op deze vraag lastiger is dan je wilt of hoopt; omdat hét antwoord er blijkbaar niet is en je dus op zoek moet naar jouw antwoord. Dat vergt levenskunst. Soms lukt dat in je eentje. Meestal heb je er iets of iemand voor nodig. Iets dat je raakt, dat je zekerheden wegblaast, dat je meeneemt, dat je overkomt, ... een wonder.

Het doet er misschien minder toe wat wij van het leven verwachten, maar meer wat het leven van ons verwacht. De vraag naar dé zin van het leven kan niet met algemene beweringen worden beantwoord. De betekenis van het leven verschilt van mens tot mens, van dag tot dag en van uur tot uur. Er zijn in het leven situaties waar je geen controle over hebt. Waar je wel over gaat, is je antwoord hierop. Je hebt de vrijheid om te reageren zoals jij wilt en soms krijg je een tweede kans. Vrijheid en verantwoordelijkheid zijn kernen in ons bestaan. 2)

Antwoord geven en in verbinding leven zie ik elke keer als oproep, aan mij, aan u, ten behoeve van onszelf en ten behoeve van de samenleving. Dankzij en ondanks omstandigheden is het een uitnodigende, uitdagende oproep. We zijn er nog en kunnen nog.


 

Bert Wiegman


Bert Wiegman

Bestuursvoorzitter Apostolisch Genootschap

 
 
 
 

1) Vraag en antwoord, zangkoorlied nr. 51
2) Vrij naar: De zin van het bestaan, Viktor E. Frankl, neuropsychiater en concentratiekampoverlevende