Zo durf ik wel te leven

Wekelijkse inspiratie door Bert Wiegman - 18 oktober 2020

Laten we graag zien omdat we dat kunnen, en leven – voluit en gretig – omdat wij dat mógen en het daarom dubbel zo goed moeten doen. 
Laten we beter leren weten, niet meer morsen met de dagen die al die anderen, daar, zomaar, opeens zijn kwijtgeraakt. 
Laten we geen engelen zijn, maar als het kan toch ook geen duivels. 
Laten we mensen zijn. En helemaal onszelf worden, niet wie we denken dat anderen wilden dat we waren. 
Laten we moed houden, durven wankelen en redden wat er te redden valt. Onszelf bijvoorbeeld, en mekaar. 
Laten we stoppen met hopen en doen wat moet gebeuren om het te doen gebeuren, en mild zijn voor wie dat nog niet kan. 
Laten we ze openlaten: onze deuren, onze armen, onze geesten.
Laten we pantsers afleggen, en het en de andere tegemoet treden, telkens weer. 
Laten we slapende honden keihard wakker maken. Blijven geloven in dromen die ook uitkomen. Veel verwachten, genoeg spijt hebben, in zeven sloten tegelijk lopen, alle dingen aankijken, ook dat wat ons verontrust. 
Laten we minachting koesteren voor de hopeloosheid, weten wat we waard zijn, onszelf gunnen wat we verdienen, want dat is vaak meer dan we geneigd zijn te denken. 
En laten we begrijpen wat de liefde is, onthouden dat dat alles is, of toch bijna. 
Laten we durven.
Ja.

Onlangs trof me dit gedicht1 van Griet Op de Beeck nog eens. Het gaf me energie in een tijd, waarin we ervoor moeten waken dat het virus ons hele leven beheerst. Ja, er zijn maatregelen die beperkingen in onze bewegingsvrijheid opleggen en die voelen we allen. Ja, er zijn zorgen over de gezondheid van dierbaren en hun leed is ook ons leed. En ja, er zijn zorgen over de economie, in het groot en in het klein. Met groot bedoel ik als het jou persoonlijk treft en met klein als het de wereld, maar niet jou persoonlijk, treft. Dat betekent niet dat die kleine zorg minder belangrijk is, integendeel, alleen raakt het jou persoonlijk minder. Wat doe ik eraan? Gor, een gepassioneerde SEH-arts, zei het ongeveer zo: ‘De boodschap moet zijn: houd vol. (…) We gaan dit overwinnen, dus wij moeten terug naar een samenleving waarin we passie hebben voor een zaak, dat we samen ergens voor strijden.’2

We gaan voor het verschil
Strijden. Ben ik nog strijdlustig? En strijdvaardig voor de goede zaak? Ook onze samenkomsten zijn er toch niet uitsluitend voor de gemoedsrust. Toen ik voor deze functie in het Apostolisch Genootschap werd gevraagd, mocht ik een videoboodschap inspreken, waarvan de strekking is:

Misschien wordt over u of mij weleens gezegd dat we alles roze zien. Ik werk in een ziekenhuis, dus ik weet dat er ziekte is, ik weet dat kinderen ziek kunnen worden, ik weet dat ze er zelfs aan kunnen overlijden … Maar we gaan voor de genezing! Het lukt niet altijd, het is wel ons voortdurend streven. Ik weet dat er in de samenleving onvrede heerst en ook onverschilligheid, soms zelfs haat … Maar juist daarom is het zo belangrijk dat er mensen zijn die gaan voor de vrede, die gaan voor het verschil maken, die gaan voor de liefde! Het lukt niet altijd, het is wel ons voortdurend streven. Want ja, ik leef! En wel nu!

Wereldwijd één gezin
De paus spreekt zich in zijn nieuwe encycliek uit voor één mensheid, waarin we allen broeders (en zusters) zijn, niemand uitgezonderd. Dat heeft verstrekkende gevolgen. Omdat we samen wereldwijd één gezin vormen, hebben we voor elkaar te zorgen. Hij breekt met de eeuwenlange overtuiging dat een oorlog gerechtvaardigd kan zijn. Broederschap is rechtvaardigheid.

Betekenisvol werken
We willen graag op onze volwassenheid worden aangesproken. En we willen als een kind zijn in onze nieuwsgierigheid en onbevangenheid. Met Griet Op de Beeck wil ik doen wat moet gebeuren om het te doen gebeuren, en mild zijn voor wie dat nog niet kan. Daarom vind ik het krachtig dat in de grondslag van ons geloof staat dat we vertrouwen ontlenen aan het vermogen om in alle levensomstandigheden een liefdevol mens te zijn … of opnieuw te worden. Zo durf ik wel te leven.         Er is betekenisvol werk te doen en ik wil een mens zijn op wie je kunt rekenen. Die om vergeving kan vragen als hij het niet goed heeft gedaan. Je kunt er namelijk helemaal naast zitten, al was je intentie dat allerminst. Laten we ons concentreren op dat wat we nu kunnen doen en elkaar daarin blijven bemoedigen. Op mij kunt u rekenen.

 


 

Bert Wiegman

Bert Wiegman

Bestuursvoorzitter Apostolisch Genootschap

 

 

 

1 Laten we durven, Griet Op de Beeck bit.ly/latenwedurven
2 Gor Khatchikyan, spoedeisendehulp-arts, in Op1, 30 september 2020