88| Ondeelbaar

Nu we hier zijn, in onze wijde wereld, 
met onze vermogens, onze zwaktes, 
onze twijfels, onze angsten, 
onze dromen, onze hoop, 
verlangend, vrezend, juichend, 
meezingend in een zee van stemmen 
die nooit zal verstommen –
laten we geloven. 

Laten we geloven, met de moed 
om onze wereld te vormen 
tot een thuis voor ieder van ons, 
want wij zijn één. 
Laten we geloven, met de moed 
om de wereld te geven wie we zijn, 
te scheppen vanuit de kracht 
die ons heeft voortgebracht. 

Laten we geloven, met de moed 
om lief te hebben, steeds opnieuw, 
elkaar te omhelzen met onze gedachten, 
want wij zijn één. 
Laten we geloven in die kracht, 
in die wereld en in ons, 
in ieder van ons, 
want die wereld, dat zijn wij.