De kracht van verbinding met jezelf en alles wat leeft

Wekelijkse inspiratie - 9 januari 2026

Onlangs had ik een mooie ontmoeting met iemand die vertelde over zijn zoektocht naar het ‘geheim’ van zijn en onze oorsprong. Na een leven lang zoeken had hij, zichtbaar opgetogen, taal voor wat hij altijd al diep vanbinnen ervoer. Aan het eind van het gesprek deelde hij dit gedicht met me:  

Ik zocht U 
Ik zocht U in een kerk, 
en soms dacht ik 
dat ik U gevonden had, 
in een Christusbeeld, een Boeddha, 
en ik zocht U in een boek. 
Dan voelde ik mij even 
heel gelukkig, een moment. 

Maar sinds ik U ontdekt heb 
in het kloppen van mijn harte 
en U in alle mensen, alle dingen, 
om me heen gevonden heb, 
in dieren, bomen, zee en wolken, 
weet ik dat een geluksgevoel 
van binnenuit ontstaat en altijd op me wacht. 
Als ik bewust naar binnen keer 
om daar, diep in mezelf, 
Uw levenskracht te herontdekken, 
dan vind ik eindelijk de rust 
waarnaar ik zo verwarrend, 
al die jaren heb gezocht.¹ 

Zonder gebruiksaanwijzing

Her-inner jij je jouw eerste dag nog? Jij misschien niet, maar andere mensen zeker wel! Ineens was je op deze aarde. Voorzichtig deed je je ogen open en aanschouwde de wereld om je heen. Zonder gebruiksaanwijzing beginnend aan het leven. Naar waar, naar waar?2 Jaren later ontvouwden zich geleidelijk allerlei nieuwe vragen: Wat maakt mij tot mij? en Hoe ben ik met alles verbonden?  

Warmte van de zon

Ik herken me zo in het gedicht. Ook ik wil heel dichtbij beginnen in het zoeken naar antwoorden. Me realiseren dat ik de bron van zijn kan ontmoeten in wat mij ontroert. En dat in die religieuze bewogenheid de ontmoeting met het geheim plaatsvindt. Soms gebeurt dat in mijzelf, wanneer ik stil word en me verbonden voel met een plekje diep in mij. Soms in verbinding met de ander, in een blik, gebaar of zielsontmoeting. En soms gebeurt het in contact met het leven om mij heen, wanneer ik in het voorjaar de warmte van de zon op me voel, de zee tijdens een strandwandeling ruik of een zwerm spreeuwen adembenemend mooi door de lucht zie dansen. Dan her-inner ik mij dat ik verbonden ben met een groter geheel.  

Een ontdekking

Als je ontdekt dat de bron van alle zijn diep in jezelf aanwezig is, dan betekent dit dat die bron ook aanwezig is in alle andere mensen, in alle andere dieren, in alles wat leeft. Je kunt het niet meer niet voelen of uitzetten als dat eenmaal tot je doordringt. Ook niet wanneer het je even niet uitkomt. Het beïnvloedt je kijk op jezelf, je medemens en al het andere leven waarmee we samen deze aarde bewonen. Hoe vertaal jij dit in je eigen leven?  

Thuiskomen

In de mallemolen van het leven heb je het soms zo nodig om thuis te komen bij je diepste zelf. Daar waar niets becommentarieerd wordt, waar vrede met jezelf ontstaat, met alles wat bij je hoort. Al het moois, en alles wat schuurt of pijn doet. Daarom ontmoeten we elkaar steeds weer. Om elkaar eraan te herinneren wie we zijn: geliefde mensen. En om samen te oefenen in verbonden leven. 

Marten van der Wal

Eerstverantwoordelijk voorganger 

^{1 Harm Wagenmakers: Ik zocht U, Verzen van vertedering en troost, uitgeverij De Maansteen, 2001 
2 Jan Willem Schulte Nordholt: Existentie}