Pinksteren: het feest van nieuw elan

Wekelijkse inspiratie - 22 mei 2026

Ken je het verhaal van de toren van Babel? In de Bijbel staat hierover: 'Kom, laten we stenen maken en een stad bouwen'. Je ziet het voor je: ovens worden opgestookt, klei wordt gevormd, stenen komen roodgloeiend uit het vuur. Steen op steen, muur na muur, huis na huis groeit de stad. Een plek om zich te vestigen. Een veilige plek, waar mensen elkaar verstaan. Ze zijn er trots op dat ze in staat zijn gebouwen te laten verrijzen van een grootsheid die ze eerder niet voor mogelijk hielden. En midden in dat alles bouwen ze ook een enorme toren. Het is de verbeelding van een verlangen naar de plaats waar hemel en aarde elkaar het dichtst naderen en misschien zelfs kunnen raken.

Het nieuwe opzoeken

Toen ik het weer las, dacht ik: wat een mooi verhaal. Er wordt aan een plek gebouwd waar mensen kunnen wonen, elkaar begrijpen en samen verder komen. En dan staat er die ene zin: 'Anders raken we over de hele aarde verspreid' (Genesis 11:4). Daar kantelt het verhaal. Ze bouwen niet alleen uit verlangen, ze bouwen ook vanuit de behoefte om vast te houden aan wat vertrouwd is. Ze willen elkaar niet uit het oog verliezen. Ze zoeken houvast bij elkaar, binnen de grenzen van hun eigen muren. De wereld daarbuiten is groot, onbekend en veel minder overzichtelijk. Terwijl juist de aan hen gegeven opdracht was om zich over de aarde te verspreiden, om het breder te zien en om het nieuwe op te zoeken.

Op weg gaan

Ik heb gelezen dat in het Hebreeuws de klank van het woord voor baksteen (l-v-n) en die van verwarring (n-v-l) elkaars spiegelbeeld zijn¹. Of dat taalkundig precies zo hard te maken is, weet ik niet. Maar als beeld vind ik het treffend: waar wij vanuit een goede intentie aan bouwen, kan omslaan wanneer angst of onzekerheid de grondtoon wordt. Misschien is dat waar Babel herkenbaar wordt in ons eigen leven. Het verhaal stelt ons vragen als: bouwen wij aan een open plek van ontmoeting of blijven we liever achter onze eigen muren? Blijven wij vooral binnen de vertrouwde kring of willen wij op weg gaan, het nieuwe tegemoet? En kan het misschien ook allebei zijn, soms tegelijk en soms na elkaar?

Wonder

Ook het verhaal van Pinksteren geeft een herkenbaar beeld. Pinksteren gaat over mensen die elkaar niet vanzelfsprekend verstaan. Over verschil, vreemdheid en veelkleurigheid. Maar daar, als er wat frisse wind bij komt, gebeurt er een wonder: mensen verstaan elkaar terwijl ieder de eigen taal nog steeds spreekt. Dat gebeurt niet omdat alle verschillen verdwijnen, maar omdat er iets door de verschillen heen breekt. Geestkracht. Bezieling. Vuur. De werkzaamheid van de Heilige Geest wordt ervaren. Wanneer heb je dat zelf ooit ervaren? En wat veranderde er toen?

Nieuw elan

Pinksteren is een prachtig feest. Laten wij het met nieuw elan vieren. Met nieuwe geestkracht én vanuit onze schatplichtigheid aan de generaties vóór ons, de mensen naast ons en ná ons. Opdat we het licht en de liefde willen blijven doorgeven. 

Nanda Ziere

Eerstverantwoordelijk voorganger

^{1 Jonathan Sacks, Genesis, boek van het begin, Middelburg: Skandalon, 2020}