Het verhaal van Darine

mensen-van-vandaag-darine-header.jpg
mensen-van-vandaag-darine-breed.jpg
Darine: “Geld mag geen drempel zijn voor goede schoolprestaties”

“Ik laat zien dat ze het wel kunnen”

“Mijn vader had vroeger geen geld om bijles te betalen. Ik vroeg het hem wel, maar hij zei: ‘Jongen, het is eten of huiswerkbegeleiding.’ Alle jongens uit onze buurt in Zeist moesten zich op eigen houtje redden. De één is er goed uit gekomen, de ander niet. En dat vind ik zo jammer.”

“Daarom geef ik nu zelf huiswerkbegeleiding. Iedere zaterdag, aan kinderen van wie de ouders reguliere bijlessen niet kunnen betalen. Huiswerkbegeleiding kost zo’n 200 euro per maand. Stel je hebt meerdere kinderen… Als ouders het niet kunnen betalen, staat een kind eigenlijk al 2-0 achter. Ik vind dat geld geen drempel mag zijn voor goede schoolprestaties.

Ik vecht voor gelijkheid in het onderwijs
Mijn bijlessen kosten tussen de 35 en 40 euro per maand en dat is soms nog te duur. Dat proberen we dan op te lossen met subsidies van gemeenten. Het probleem is dat we door gemeenten als huiswerkclubje worden gezien. Veel gemeenten vinden dat de verantwoordelijkheid van scholen, waardoor het extra lastig is om financiering voor elkaar te krijgen. En sommige leerlingen, die het echt niet kunnen betalen, doen vrijwilligerswerk. Ik vecht voor gelijkheid in het onderwijs en ik vind het krom als er kinderen zijn die nog steeds niet naar studiebegeleiding kunnen gaan omdat hun ouders geen 35 euro per maand kunnen missen.

Ik begon met het geven van bijles als bijbaan naast mijn studie bedrijfskunde aan de VU. Het nieuws over de betaalbare begeleiding verspreidde zich snel. Wat begon als een klas met een paar leerlingen, groeide binnen een jaar uit tot een groep van 60 kinderen. Nu begeleid ik zo’n 20 jongeren per klas, van groep 6 van de basisschool tot 6 vwo.

Grote broer
Ik heb weleens leerlingen die zeggen: ‘De docent zegt dat ik het toch niet kan.’ Ik laat ze zien dat ze het wel kunnen en dat motiveert ze enorm. Ondanks de meester die ik voor ze ben, ben ik ook een soort broer. Van ouders hoor ik dat de kinderen, sinds ze bij mij komen, veel serieuzer met school bezig zijn en zich beter gedragen.

Natuurlijk maak ik ook minder leuke dingen mee. Ouders die ‘investeren’ in hun kinderen verwachten direct resultaat. Het is lastig uit te leggen dat het tijd nodig heeft. Ik ben geen tovenaar, ik kan er niet voor zorgen dat een leerling met acht onvoldoendes, binnen een maand voor alles voldoende staat. Dit zorgt soms voor discussies met ouders, die hun kinderen dan van huiswerkbegeleiding afhalen.

 

“Er moeten bruggenbouwers komen”

Ik geef vooral les jongeren aan met een niet-westerse achtergrond. Hun ouders, die misschien nooit naar school zijn geweest, weten niet hoe het Nederlandse schoolsysteem werkt. Daarom help ik ouders ook bij contact met docenten. Als ik tegen ze zeg: ‘Maak een afspraak met de docent, ik ga mee’, dan hebben ze de volgende dag al een afspraak gemaakt. Er moeten bruggenbouwers komen die ervoor zorgen dat alles duidelijk is. Die vertellen hoe alles in elkaar zit. Ik probeer zo’n bruggenbouwer te zijn. Iedereen heeft een helpende hand nodig. Het voelt fijn als je bij iemand terecht kan.

Trainingsuren
Ik ben zelf nog maar 21, ik moet ook nog heel veel leren. Maar ik wil laten zien dat studeren een mogelijkheid is als je er hard voor werkt. Vooral jongens kijken nogal eens op naar mensen die niet relevant zijn voor hun schoolcarrière. Of ze zien de snelle auto van de profvoetballer, maar beseffen niet dat zo’n voetballer heel veel trainingsuren moet maken, ook als de rest allang naar huis is. Ik wil mijn school uitbreiden om meer kinderen te kunnen helpen. Ik wil binnen vijf jaar tien locaties openen. Ik geloof in mezelf en in dat wat ik doe.”

Tekst: Margot de Bruin 
Fotografie: Pieter Eikeboom