Het verhaal van Marcelo

marcelo-bg2.jpg
1732885.jpeg
“Het was een opluchting het knellende leven van me af te schudden”

Tuinen van papier

“Elke keer dat ik in Brazilië ben en mijn tuin inloop, omhels ik mijn boom. Hij bloeit met witte bloemetjes sinds ik hem jaren geleden bevrijd heb van lianen. Als een teken van dankbaarheid wordt hij elk jaar mooier."

“Met mij is het ook zo gegaan. Vijftien jaar geleden kreeg ik een hartinfarct, als gevolg van het hectische leven dat ik leidde. Het bleek een opluchting om het knellende, statusgevoelige leven van me af te schudden. Net als mijn boom voelde ik me bevrijd.

Terug naar de essentie
Ik ben gaan schilderen op behang: bloemen, bomen en vogels. Ik wilde terug naar de essentie, het blauw van de lucht en de sprankeling van groen.

Twee jaar geleden kreeg ik een herseninfarct en ben ik mezelf opnieuw tegengekomen. Een deel van mijn gezichtsveld is uitgevallen, ‘bewolkt’, toch zie ik de dingen nu nog helderder.

 

“Ik kan niet meer oordelen, wil alleen nog mijn dankbaarheid tonen”

Meer dan ooit voel ik me onderdeel van dat ene grote hart en dat ene grote oog dat we allemaal zijn. Ik kan niet meer oordelen, wil alleen nog mijn dankbaarheid tonen.

Beloond
Als je doet waarvoor je bestemd bent, word je beloond, dat geloof ik. Mijn boom geeft witte bloemen. Ik maak tuinen van papier.”

Tekst: Johanna Hoogendam
Fotografie: Pieter Eikeboom