'Ik werd geconfronteerd met de balans tussen positief en negatief'

Letty Reurich (82) doet mee met Houd Moed, in de gemeenschap De Berkel in Zutphen. Elkaar twee per week schrijven gemeenschapsleden elkaar over wat hen bezighoudt. Het, helpt haar om in het telkens veranderende leven een balans te vinden. 

“Leven is veranderen. Hoe vaak hebben we dat gezongen met ons zangkoor? De praktijk is wel veel moeilijker. Toen ik mijn diploma haalde van de middelbare school, heb ik een kleine twee jaar als boekhoudster in een herenmodezaak gewerkt. Ik werd me toen bewust van waardeverschillen, van positief en negatief. Het draaide er vooral om een positief saldo te krijgen.
Mijn ouders hadden geen harmonisch huwelijk en toen ik achttien was, ben ik uit huis gegaan. Mijn vader had negatieve gevoelens over het Apostolisch Genootschap en mijn moeder leed daaronder. Toen wij als kinderen bij zijn aanstaande levenseinde aanwezig waren, zei hij ontroerd: ‘Dit heb ik niet verdiend.’ Dat maakte veel goed. 

Geen grote tuin meer
Toen ik een kleine twee jaar geleden mijn lieve boerderijtje in Brummen moest inruilen voor een kleinschalig zorgcentrum in Lochem, was dat ingrijpend. Ja, leven is veranderen. Ik werd geconfronteerd met de balans tussen positief en negatief. Geen grote tuin meer om zelf te verzorgen, maar alsnog één om van te genieten bij goed weer. Het is een mooie plek om te wonen: er is altijd zorg aanwezig en vrijwilligers nodigen ons uit voor activiteiten. Er is aandacht voor elkaar, waar ik zelf ook aandeel in heb.

Letty.jpg

Vertrouwde gezichten
Ik ben een klein jaar in Zutphen naar de dienst gegaan, totdat corona opnieuw alles veranderde. Opeens moeten we leren leven met beperkingen, wat niet altijd meevalt. Gelukkig kan ik ’s zondags de dienst beluisteren via de computer en zie ik de vertrouwde gezichten via Zoom. Ooit zal corona zijn uitgewoed en kunnen we elkaar weer fysiek ontmoeten. Tot die tijd zijn de online diensten iets waar ik elke keer naar uitkijk.

Kleinste gemeenschap
Houd Moed, de e-mail die ik twee keer per week per e-mail ontvang, geeft me letterlijk moed. Het is goed om de gevoelens van een ander te ervaren en hun zicht op de situatie te krijgen. Dan weet je weer dat je niet vanuit je beperkingen moet denken maar vanuit je mogelijkheden.
Hier in huis woont nog een zuster uit de gemeenschap Zutphen. Samen vormen we de kleinste gemeenschap van ons land, denk ik. Soms is het genoeg om elkaar alleen maar even aan te kijken. We zongen vroeger samen in het koor over ‘de lieve dingen die ons omringen’. Ik wil me daarvan bewust zijn en oog hebben voor de mooie dingen die ik ervaar. Al met al bezit ik een positief saldo en leef, heel gelukkig, van de winst.”