Hoopvol perspectief – november 2026
Kun je ook niet verbonden zijn?
Het overkomt iedereen wel eens dat de verbinding met de ander of met jezelf verbroken is. Soms is dat een bewuste keuze om jezelf te blijven maar het kan je ook overkomen dat het ongewild verbroken wordt.
En je kunt ook de verbinding kwijt zijn met de natuur waardoor we niet meer het grote wonder zien van alles wat groeit en bloeit. Hoe bijzonder en uniek is het, wat de natuur voor ons betekent en ons geeft om te leven. En dat het niet maakbaar is ondanks alle kennis en kunde. Hoewel we veel weten, is veel van die samenhang nog een onbegrijpelijk mysterie.
Als we het gevoel van verbinding verliezen, maken we meer stuk dan dat we bijdragen aan een duurzame wereld met een hoopvol perspectief. Dat geldt ook voor hoe we ons verbonden weten met andere mensen die een andere mening, cultuur of religie hebben. Als je beseft dat alles met alles samenhangt, ga je ontdekken dat je veel met die lastige andersdenkenden gemeen hebt, en dat je van elkaar afhankelijk bent.
Dat alles op enige wijze met elkaar verbonden is, is zowel zichtbaar als onzichtbaar. We zijn verbonden of nu willen of niet willen met ons ouders en voorouders. De plek waar ik geboren ben, is bepalend voor de cultuur waarin ik opgroei, de meningen die ik mee krijg enz.
Dit is waar het om gaat: Hoe wil ik mij verhouden tot dat alles? Wat zijn de waarden die ik tot uiting breng in mijn gedrag? Ben ik in staat te luisteren naar wat de natuur aangeeft, naar de ander en het andere? Ik heb er mijn handen aan vol om de goede balans te vinden tussen mijn eigen belang en het algemeen belang. Daarbij helpt het apostolisch gedachtegoed mij. Het geeft mij een hoopvol perspectief.