“Als ik enthousiast ben, dan ga ik het gewoon doen”
Marijke over natuur beleven en elkaar écht ontmoeten
Marijke Zoetelief is al ruim veertig jaar actief binnen het Apostolisch Genootschap. Als jeugdverzorger, als begeleider van verdiepende gesprekken en sinds kort als begeleider van gesprekswandelingen. Daarnaast is ze al 46 jaar IVN natuurgids. Juist die twee werelden komen in de gesprekswandeling mooi samen: buiten zijn, de natuur beleven en ondertussen met elkaar in gesprek gaan.
‘Als kind zei ik altijd al: ik wil een plantendokter worden’, vertelt Marijke. Ze volgde een opleiding in de plantkunde, maar ontdekte dat ze vooral plezier beleefde aan het overbrengen van haar enthousiasme. ‘Ik vond het juist leuk om mijn enthousiasme en verwondering over de natuur over te brengen op andere mensen.’
Het geeft haar naar eigen zeggen veel voldoening en energie. Het is haar manier om iets te betekenen voor anderen, voor de maatschappij en voor de natuur.
Een goede combinatie
Toen Marijke de vraag naar begeleiders voor gesprekswandelingen voorbij zag komen, was ze dan ook snel enthousiast.
‘Gesprekswandelingen met mijn natuurbeleving. Dat vond ik een leuke combi.’
Ze meldde zich aan en werd onderdeel van de groep Verschilmakers die de wandelingen ontwikkelt en begeleidt. Dat ging allemaal behoorlijk snel. En dat past ook wel bij haar karakter.
‘Ik ben niet een prater. Eindeloos discussiëren van hoe en wat gaan we doen. Ik heb zoiets van: pak een agenda. We gaan wat inplannen, we gaan het gewoon doen, we gaan het uitproberen.’
Voor de gesprekswandelingen vroeg ze haar vriendin Carline om mee te doen. Carline is natuurcoach en dat bleek heel goed te passen. Inmiddels hebben ze samen twee wandelingen begeleid en staat de volgende op de planning.
De opzet is eenvoudig, maar zorgt voor veel verschillende ontmoetingen. Deelnemers lopen in kleine groepjes met elkaar en krijgen vragen om over in gesprek te gaan. Onderweg zijn er momenten waarop de aandacht naar de omgeving gaat. Marijke begeleidt bijvoorbeeld een oefening om deelnemers bewust met hun zintuigen te laten waarnemen wat er om hen heen gebeurt. Carline doet een bodyscan.
‘Zo let je ook bewuster op de natuur terwijl je wandelt en in gesprek bent.’
Nieuwe mensen, nieuwe inzichten
De kracht van de gesprekswandeling zit voor Marijke ook in de verschillende mensen die elkaar onderweg ontmoeten. Mensen die elkaar al kennen of elkaar nog nooit gezien hebben. Voor de volgende wandeling heeft ze ook jongeren uitgenodigd.
‘Dus ik heb een heel gemêleerd gezelschap.’
Ze vindt het interessant om te zien wat er gebeurt als die verschillende mensen elkaar ontmoeten. Ook mensen die elkaar al kennen, kunnen in zo’n setting tot andere gesprekken komen dan ze normaal gesproken voeren.
‘Verdiepende gesprekken met elkaar, dat vind ik heerlijk.’
De reacties van deelnemers zijn heel positief, vertelt Marijke. In het begin kan het best spannend zijn om met mensen die je helemaal niet kent over persoonlijke onderwerpen te praten. Maar juist dat blijkt goed te werken.
‘Ze vinden het juist heel erg leuk dat ze weer andere mensen hebben leren kennen. Aan het einde drinken de deelnemers, als het kan, samen nog een kopje thee. Er is dan ruimte om na te bespreken: wat neem je mee naar huis?’
Die verbinding werkt overigens twee kanten op. Ook Marijke zelf leert van de gesprekken. Hoewel het de bedoeling is dat de begeleiders vooral de wandeling begeleiden, vindt ze het in de praktijk niet prettig om alleen maar voorop te lopen.
Dus lopen zij en Carline ieder met een groepje mee. En dan ontstaan vanzelf gesprekken en hoor je ook hoe anderen kijken en beleven.
‘Het is niet alleen dat je begeleidt. Je leert er zelf ook weer van.’
Dat is voor haar een van de mooie kanten van vrijwilligerswerk: iets doen voor een ander en tegelijkertijd zelf blijven leren.
Begin gewoon
Marijke heeft veel ervaring met het begeleiden van groepen. Naast haar werk als natuurgids begeleidde ze in het verleden verschillende ontdekkingsreeksen. Ook als jeugdverzorger heeft ze door de jaren heen veel verschillende groepen begeleid.
Maar ervaring is volgens haar geen reden om eerst te wachten tot je alles kunt.
‘Je moet gewoon ook ervaring opdoen. Dus als je het leuk vindt, moet je er gewoon mee beginnen.’
‘Natuurlijk blijft het even spannend’, zegt ze. ‘Je weet natuurlijk ook nooit van tevoren wat voor groep je hebt.’ Maar na een paar keer wordt het vanzelf makkelijker. En je hoeft het niet alleen te doen. Begeleiders krijgen een draaiboek, kunnen trainingen volgen en worden ondersteund. Ook meelopen met iemand die al ervaring heeft, helpt.
‘Voordat we gingen starten hebben we bij kasteel Groeneveld in Baarn een gesprekswandeling gedaan met een groep toekomstig begeleiders. Dus dan ben je zelf deelnemer en ervaar je het ook van die kant.’
‘Als je enthousiast bent, neem contact op en ga gewoon een keer als buddy mee.’