“Je leert elkaar ineens op een andere manier kennen”

Diana over muziek, creativiteit en verbinding

Voor Diana is vrijwilligerswerk nooit iets geweest wat los stond van haar leven. In haar werk, thuis en binnen de gemeenschap draait veel om aandacht hebben voor anderen en echt contact maken. Ze werkt in het onderwijs met jonge kinderen met een taalontwikkelingsstoornis, werk dat haar veel voldoening geeft.

“Dat werk is heel bijzonder om te doen. Je probeert echt aan te sluiten bij wat een kind nodig heeft.”

Daarnaast stond een groot deel van haar leven jarenlang in het teken van mantelzorg. Haar man werd op jonge leeftijd ernstig ziek, waardoor het leven van het gezin volledig veranderde. “Ons leven stond eigenlijk ineens op z’n kop.” Naast haar werk en gezin draaide veel om zorgen, regelen en doorgaan. Toch bleef ze ook betrokken binnen de gemeenschap en actief als vrijwilliger.

“Zorgen voor anderen zat eigenlijk als een soort jas om me heen.”

Na het overlijden van haar man, anderhalf jaar geleden, kwam er langzaam ruimte om opnieuw na te denken over zichzelf en over wat haar zelf energie gaf. “Je bent vaak bezig met doorgaan. Dan vergeet je bijna wat jou zelf energie geeft.”

Toen binnen het Apostolisch Genootschap nieuwe activiteiten werden ontwikkeld om mensen op een andere manier met elkaar in contact te brengen, besloot ze daarom mee te doen.

“Ik dacht: misschien moet ik me daar gewoon voor aanmelden.”

Ze was nieuwsgierig naar de nieuwe vormen van ontmoeting én merkte dat ze zelf ook behoefte had aan nieuwe energie en nieuwe contacten. “Je ontmoet weer andere mensen en het haalt je ook even uit je dagelijkse patronen.”

Muziek als ingang voor ontmoeting

Binnen de groep die de activiteiten organiseerde, werd gekeken naar ieders interesses en talenten. Voor Diana was dat meteen duidelijk.

“Muziek vind ik altijd wel heel erg leuk.”

Zo ontstond het idee voor een workshop waarin muziek en creativiteit samenkwamen. Deelnemers luisterden naar muziek die hen raakte en vertaalden dat gevoel vervolgens naar een schilderij of tekening. In eerste instantie vond Diana dat best spannend.

“Toen ik hoorde dat we gingen schilderen dacht ik echt: waar heb ik me voor opgegeven?” vertelt ze lachend. “Ik ben helemaal niet iemand die makkelijk tekent of schildert.” Toch besloot ze erin mee te gaan. Samen met een andere vrijwilliger bereidde ze de workshop voor en stapten ze er gewoon in.

“Het was verrassend leuk.”

Loskomen van wat ‘mooi’ moet zijn

Tijdens de workshop gebeurde er iets wat Diana niet had verwacht. De deelnemers gingen volledig op in de muziek en in hun eigen gevoel. Bij een van de oefeningen luisterden mensen met gesloten ogen naar muziek, terwijl ze met houtskool op papier tekenden wat de muziek met hen deed. “Dat was zo bijzonder om te zien,” vertelt ze. “Mensen durfden zich echt vrij te bewegen en los te laten.”

Aanvankelijk hield Diana zichzelf nog wat op de achtergrond. Ze zou vooral de muziek regelen en begeleiden. Maar gaandeweg besloot ze toch zelf mee te doen.

“Ik zit vaak veel te veel in mijn hoofd. Dan moet het meteen ergens op lijken.”

Maar juist door te zien hoe anderen zich zonder oordeel lieten meeslepen door de muziek, werd ze zelf ook steeds vrijer. “Ik zag iemand helemaal opgaan in het schilderen en dacht: wow… zo kan het dus ook.” Langzaam liet ze het idee los dat iets mooi of perfect moest zijn. “Toen dacht ik: ik ga gewoon meebewegen met wat er ontstaat.”

Verhalen achter de muziek

Het meest bijzondere moment kwam misschien nog wel ná het schilderen. Iedereen vertelde welke muziek ze hadden gekozen en waarom dat nummer betekenis voor hen had. Daardoor ontstonden persoonlijke gesprekken en onverwachte herkenning.

“In twee uur tijd leer je elkaar ineens op een hele andere manier kennen.”

Diana merkte hoeveel muziek kan losmaken bij mensen: herinneringen, emoties, verhalen en gevoelens die normaal misschien niet zo snel gedeeld worden. “Het ging helemaal niet meer over mooi schilderen. Het ging over wat muziek met je doet.” Juist dat maakte de avond voor haar zo waardevol.

Vrijwilligerswerk dat ook jezelf iets brengt

Hoewel de activiteiten bedoeld zijn om ontmoeting en verbinding te creëren voor anderen, merkte Diana dat het haar persoonlijk ook veel bracht.

“Ik durfde zelf ook meer uit mijn comfortzone te stappen.”

Vrijwilligerswerk draait voor haar daarom niet alleen om geven, maar ook om zelf blijven groeien, nieuwe mensen ontmoeten en open blijven staan voor andere ervaringen. “Je krijgt er echt energie van terug.”

Waarom ze anderen zou aanraden mee te doen

Volgens Diana hoeft vrijwilligerswerk niet groot of ingewikkeld te zijn. Juist door klein te beginnen ontdek je vanzelf wat bij je past. “Je hoeft niet meteen alles te weten of overal ervaring in te hebben. Soms moet je gewoon ergens instappen en ervaren wat het met je doet.”

En precies dat is wat ze hoopt dat de nieuwe activiteiten ook voor anderen kunnen betekenen:

“Dat mensen elkaar ontmoeten, zich ergens thuis voelen en misschien iets ontdekken waarvan ze niet wisten dat ze het nodig hadden.”