“Vrijwilligerswerk levert je altijd meer op dan je erin stopt”

Ria over samen iets betekenen voor de samenleving

Vrijwilligerswerk hoeft niet groots of meeslepend te zijn, vindt Ria. Of je nu een deur openhoudt, iemand gezelschap biedt, een activiteit organiseert of meehelpt achter de schermen: er ontstaat altijd verbinding.

Sommige mensen kijken na hun pensioen uit naar rust. Voor Ria was dat anders. Na een werkzaam leven in de zorg ontdekte ze al snel dat ze vooral energie krijgt van samen met anderen iets betekenen voor de samenleving. Inmiddels zet ze zich al jaren in voor allerlei initiatieven, binnen én buiten het Apostolisch Genootschap.

“Ik ben geen lone player. Ik wil samen met anderen iets creëren, iets neerzetten.”

Een leven lang zorgen voor anderen

Ria is 79 jaar, moeder van twee kinderen, bonusmoeder van één kind en trotse oma van acht kleinkinderen. Al vanaf haar zeventiende werkte ze als verpleegkundige in verschillende onderdelen van de gezondheidszorg. Toen ze met pensioen ging, dacht ze eerst dat het tijd was voor iets heel anders.

“Ik ben geschiedenis gaan studeren bij de HOVO en volgde ook kunstgeschiedenis,” vertelt ze. “Dat vond ik interessant, maar na een jaar ontdekte ik dat ik iets miste: de samenwerking met anderen, samen iets opbouwen.” Die behoefte bracht haar terug naar een omgeving die haar vertrouwd was: de zorg.

Veertien jaar in het hospice

Vrij kort na haar pensioen begon Ria als vrijwilliger in een hospice in Delft. Een plek die goed aansloot bij haar ervaring in de palliatieve zorg.

“Daar kwam weer helemaal uit wat voor mij belangrijk is: met een team de zorg voor mensen die gaan overlijden op een mooie manier neerzetten.”

Veertien jaar lang zette ze zich daar vol voor in. Pas onlangs besloot ze te stoppen omdat het werk lichamelijk te zwaar werd.

“Met pijn in mijn hart heb ik het losgelaten,” zegt ze. “Maar er zijn gelukkig nog genoeg andere manieren om actief te blijven.”

Vensters naar buiten openzetten

Ria kwam als jongvolwassene in aanraking met het Apostolisch Genootschap. Anders dan veel leden groeide ze er niet mee op. Juist die buitenstaandersblik maakte dat ze zich later sterk maakte voor meer openheid naar de samenleving.

Samen met een groep gelijkgestemde vrienden richtte ze in Delft een werkgroep Externe Betrekkingen op. Het doel: verbinding zoeken met andere organisaties, geloofsgemeenschappen en maatschappelijke initiatieven.

“Met ons clubje hebben we veel kunnen ontwikkelen. We wilden niet alleen naar binnen kijken, maar juist naar buiten.”

Een van de resultaten is het platform levensbeschouwing in Delft, waarin kerken, humanistische organisaties en moskeeën elkaar ontmoeten en samenwerken.
Wereldparels: een thuis voor ontmoeting

Een initiatief waar Ria bijzonder trots op is, is de samenwerking met de multiculturele vrouwengroep Wereldparels. Toen zij hoorde dat deze groep geen eigen ontmoetingsplek meer had en noodgedwongen bijeenkwam in een restaurant of winkel, dacht ze direct aan het apostolisch gebouw.

“Ons gebouw stond leeg door de week. Toen dacht ik: waarom zouden ze niet bij ons samen kunnen komen?”

Al jarenlang ontmoeten vrouwen met uiteenlopende culturele achtergronden elkaar nu wekelijks in het gebouw. Vrijwilligers zorgen ervoor dat het gebouw open is, maar de groep organiseert haar activiteiten volledig zelfstandig. Volgens Ria is dat een prachtig voorbeeld van hoe een gebouw betekenis kan krijgen voor de samenleving.

Kunst als ontmoeting

Ook op cultureel gebied zet Ria zich in. Zo trok zij onlangs in Delft het project Feest van de Geest, een landelijke kunstroute waarbij kunstenaars werk exposeren in kerkgebouwen. “Het leuke is dat mensen niet alleen voor de kunst komen,” vertelt ze. “Ze stappen ook een gebouw binnen waar ze anders nooit zouden komen.” Zo ontstaan nieuwe ontmoetingen en groeit de bekendheid van het gebouw én van de gemeenschap die er samenkomt.

Wat drijft haar?

Als je Ria vraagt waarom ze vrijwilligerswerk doet, gaat het niet over druk bezig zijn of tijd vullen.

“Met mensen iets zinnigs neerzetten. Dat is voor mij belangrijk.”

Voor haar draait het om betrokkenheid, samenwerking en het gevoel dat je bijdraagt aan iets dat groter is dan jezelf. Dat hoeft niet altijd buiten de deur te zijn. Ook zorgen voor familie, vrienden of buren vindt ze minstens zo waardevol. “Je kunt in je eigen kring ontzettend veel betekenen voor anderen,” zegt ze. “Maar voor mij liggen er ook altijd nog dingen buiten die bubbel waar ik mijn steentje kan bijdragen.”

“Er zitten altijd pareltjes tussen”

Wat zou ze zeggen tegen mensen die twijfelen om vrijwilligerswerk te gaan doen? Daar hoeft ze niet lang over na te denken. “Alles wat je als vrijwilliger doet, levert je uiteindelijk meer op dan wat je erin stopt.”

Dat betekent niet dat vrijwilligerswerk altijd makkelijk of leuk is. Soms is het zwaar. Soms kost het veel energie. Maar volgens Ria zijn er altijd onverwachte ontmoetingen of bijzondere momenten die je bijblijven.

“Er ontstaan altijd momenten dat je denkt: jeetje, dat had ik anders niet meegemaakt. Van die pareltjes die je zomaar terugkrijgt.”

En precies daarin zit voor haar de waarde. “Het verrijkt je leven.”